top-logo

19 Recep 1440

Kimsesiz Çocuklarımızda Güvenli Bağlanma

Kimsesiz Çocuklarımızda Güvenli Bağlanma

İnsanoğlu yetimlerin iyi olup olmadığını sorgulamamalıdır. Toplumda genel bir etiketleme durumu söz konusudur. Dünyanın her yerinde fikirlerimiz, davranışlarımız ve hatta hislerimiz; yetim konusunda etiketlidir.

Yetimler hayatta diğer çocuklardan daha fazla belirsizliklerle yüz yüze gelirler. Mesela durağanlık ve kesinlik onlar için tanıdık değildir. Annesiz ve babasız büyüyen bir çocuk psikolojik ve zihinsel açıdan hızlı büyürler. Oluşabilecek herhangi bir çatışma karşısında doğrudan ilgilidirler. Kimsesiz çocukların davranışlarının toplumun onlar üzerinde ki tutumlarına bağlı olarak incelenmelidir.  Bugün baktığımızda ülkemize gelen Suriyeli ailelerimiz vardır. Bu ailelerin birçoğunun yanında kimsesiz çocuklarda mevcuttur. Kimilerin akrabasının çocuğu kimilerin de komşusunun. Onlar bu çocuklara sahip çıkıyor. Yanına alıyor, fakat altını çizerek belirtmek isterim ki sadece yanına alıyor. Birçoğu bu yanında bulundurdukları çocukları üzülerek ifade ediyorum ki; mendil sattırarak veya dilendirerek ekmek paralarını çocuklara çıkarttırmakta.

Yetimlerimizin eli mahkûm, bir birey için en önemli olan güvenli bağlanma durumu vardır. Gelişim dönemlerinde en fazla ihtiyaç duydukları şey budur. Peki, sorarsak bu çocuklarımız ne kadar sağlıklı bağlanma duygusunu taşımaktadır?

Bizler çocuklarımıza (yetim) sahip çıkmazsak onlar zaman içerisinde canavara dönüşecektir. Karakterlerinin oluşumunda toplumun onlar üzerindeki baskısı ve tutumu üzerine durmamız gerektiğini düşünüyorum. Biz bugün sokak da mendil satan çocuk görsek yüz çeviriyoruz, onların gözlerindeki o mahsum haykırışı göremeyecek kadar kör’üz duyamayacak kadarda sağırsak. Burada toplumumuzun onlar üzerindeki baskı ve damgalamayı vurgulamak isterim.

 Yetimlerimizin sokak çocuklarımızın sosyal tutumları olsun güvenli bağlanma etkilerini sosyal gelişimini ve benlik kaygısını yaşayacaktır. Onların yaşamlarını güzelleştirmek topluma kazandırmak bizlerin ellinde. Onların anlam dünyalarında fazlasıyla önemli bağlantılar söz konusudur. Onların dünyalarına inmemiz onlarla daha yakın olmamız gerekmektedir. Birini bile kazanmamız demek bir hayat kurtardığımız anlamına gelir. Ellerinden tutalım topluma kazandıralım, sahip çıkalım onlar hepimizin çocukları. Şairin dediği gibi ‘çocuklar gülmeyi icat etti bizler tüketiyoruz.’  Onlar bizim sosyal deneyimiz asla olmamalı çünkü toplum olarak yaptığımız en bedbaht şeylerden biride sosyal tutumlarımızı sosyal deneye çeviriyor oluşumuzdur. Duyarsızlaşarak değil, duyarlı olarak bu topluma bireylerimizi kazandırma çabasında olmalıyız.

Sosyolog Hasret KOPUZ

Yazar : Hasret Kopuz


Etiketler : bağlanma | benlik kaygısı | çocuk | kimsesiz | suriye | yetim |